kute Piękne zabytki stanowiące wspaniałe osiągnięcia sztuki kowalskiej w XVI w. znajdują się w Hiszpanii. Sporządzono tam wielkie i piękne bramy, które umieszczano w Kościołach lub okalano nimi grobowce władców i ludzi możnych tego kraju. Kraty te wykonywano z żelaza, a niektóre elementy zdobnicze uwypuklano w brązie i pozłacano.
kute Jako elementy zdobnicze krat stosowano wówczas chętnie ozdoby kwiatowe w kształcie różnego rodzaju wianuszków i girland. W koronach krat bramowych znajdowały się zwykle herby rodowe obramowane wyszukanymi elementami zdobniczymi.
kute Pod koniec XVIII w. wzrosło ogromnie zapotrzebowanie na wyroby kowalskie takie, jak kraty, okucia, zamki i in. Z usług kowalstwa artystycznego korzystają wówczas szersze kręgi odbiorców, głównie bogate mieszczaństwo. Do wyrobu balustrady zaczyna się stosować w większym stopniu przemysłową technikę odlewniczą, używając żeliwo jako materiał.
Bramy kute W pierwszej połowie XIX w. zaczyna się okres stylu empire. Proste formy i elementy zdobnicze były wówczas wykonywane inną techniką, co spowodowało pewien zastój w rozwoju kowalstwa artystycznego. Dopiero pod lamp stojących, krzyży i innych przedmiotów liturgicznych, które można jeszcze spotkać w niektórych kościołach.
kute Techniką kowalską wytwarzano również piękne balustrady balkonowe oraz kraty okienne, a także wykonywano wyszukane wzory kluczy, zamków oraz wywieszek ozdobnych - bramy. Bardzo ciekawe pod względem artystycznym były prace niemieckich kowali artystów, którzy już w połowie XVIII w. tworzyli w stylu rokoko. Głównym ośrodkiem kowalstwa artystycznego był w tym okresie dwór wiedeński.
Bramy kute Podobną wartość artystyczną przedstawia krata drzwiowa w budapesztańskim kościele św. Anny. Poza kratami do pięknych zabytków sztuki kowalskiej z tego okresu należą większe lampy wykonane za pomocą kucia, np. zwisające lampy z kasztelańskiego pałacu Festetich. Do zabytków z okresu baroku zalicza się również ogrodzenia grobowców, konsole do zawieszania wywieszek ozdobnych i in.
Bramy kute W XVIII w. styl barokowy przeniósł się z Francji na Węgry, tam też na wzór francuski zaczęto wykonywać kraty, które stanowiły zabezpieczenie okien lub ogrodzenia pałaców i kościołów. Z tych czasów pozostało na Węgrzech najwięcej zabytków - bramy kute, a jednym z najpiękniejszych jest brama wejściowa do egierskiego gmachu magistratu, wykonana w 1756 r. przez Henryka Fazolę. W 1766 r. powstała równie piękna krata przy głównej bramie wejściowej do pałacu Fertódi, wykonana na wzór bram znajdujących się w pałacu wersalskim. Należy ona do najwspanialszych zabytków sztuki kowalskiej na Węgrzech.