Teraz coraz więcej młodych, Jakim ślubowanie katolickie okazało się pomyłką, stara się odmienić swą sytuację cywilną. Poróznieni nie orientują się, w jaki sposób zacząć taki proces i na czym on polega.
W religii katolickiej nie przysnaje się separacji, lecz w pewnych sytuacjach realne jest orzeczenie nieważności małżeństwa lub dyspensa. O dyspensę trzeba się starać, jeśli po ślubie nie zrealizowano małżeństwa oraz jest ważna przyczyna do jej udzielenia np. kobieta po weselu stwierdziła, iż kocha innego, a za mąż wyszła tylko po to, aby nadać nazwisko dziecku. by zaś orzec nieważność małżeństwa, powinna być jedna z przyczyn zatwierdzanych przez prawo kościelne.

  1. brak zgody małżeńskiej, niemożliwość do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej, celowe wprowadzenie w błąd
  2. przeszkody małżeńskie, przeciwna wiara męża i żony, niemożność płciowa, zatajony już związek, uprowadzenie, pokrewieństwo.
  3. braki formy zawarcia ślubu, nieprzestrzeganie określonej procedury przy zawieraniu małżeństwa. Przykładem może być sytuacja, jeśli kapłan nie miała upoważnienia do udzielania ślubu w parafii wojskowej.

Najczęstszym powodem nieważności małżeństwa jest niemożliwość do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich.. Niezdolny do małżeństwa może być mąż lub partnerkadotknięci zaburzeniami psychoseksualnymi (zależność od pornografii, oziębłość). Niezdolny do małżeństwa może być także alkoholik ćpun. Istotna przyczyną, w jakiej partner może być psychologicznie i osobowościowo niezdolny do małżeństwa jest niedojrzałość emocjonalna. Także istotną przyczyną, dla której nowożeńcy starają się o nieważność małżeństwa jest składanie nieszczerej przysięgi małżeńskiej.
Sprawy małżeńskie rozpatrują Sądy Kościelne, które są przy każdej diecezji. Na samym początku należy skierować się do proboszcza w własnej parafii i sporządzić skargę powodową (odpowiednik pozwu w Sądzie Cywilnym). Skarga taka powinna zawierać opis: okresu znajomości przed ślubem narzeczonych, ich rodzin, nietypowych sytuacji zaistniałych przed ślubem, po weselu i po zawarciu ślubu. Do skargi dołącza się świadectwo ślubu katolickiego i wyrok rozwodowy, jeśli taki istnieje, należy wyznaczyć trzech, czterech świadków i przedstawić zaświadczenia chrztu i bierzmowania.
Po złożeniu skargi powodowej odbywają się wysłuchania małżonków i świadków. Każde jest wysłuchiwany osobno i w odmiennym terminie, w obecności Trybunału: Sędziego i Notariusza. Na sprawie obecny jest Obrońca Węzła Małżeńskiego oraz Adwokat Kościelny. Proces kończy się sporządzeniem wyroku przez Sąd I Instancji. O ile zostanie zatwierdzona nieważność małżeństwa, akta przesłane są do Trybunału II Instancji. Oba zgodne stwierdzenia oznaczają, iż małżeństwo było zawarte niezgodnie z prawem kanonicznym, którego bazą prawną jest Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 roku.